Ik had het boek 54 minuten al in mijn boekenkast staan en ik ben er erg benieuwd naar. Er zijn zo veel goede verhalen die ik hierover hoor! De auteur van het boek, Marieke Nijkamp, is een Nederlandse en er werd bij boekhandel Maximus in Rotterdam, afgelopen zaterdag, een evenement georganiseerd om haar te ontmoeten. Dit wist ik niet, tot Vivian van The Book Review er iets over zei op Twitter. Aangezien ik verder niet zoveel te doen had en ik heel graag het boek wilde laten signeren, besloot ik hier ook heen te gaan.

Na een reis met bus, trein en tram kwam ik aan bij de boekhandel. Ik was vrij vroeg. Het event begon om 14:00 en ik liep daar al om 13:30 rond. Ik heb eventjes gesnuffeld tussen alle YA boeken en zag uiteindelijk een tafel staan met allemaal leesfragmenten en boekenleggers van 54 minuten. Nou, het was dus duidelijk dat ik daar moest gaan zitten. We kregen een kopje thee aangeboden en ik begon te bladeren in de nieuwe boekenkrant YA, waar ik overigens ook in sta met mijn favoriete Nederlandse YA quote, yay! 

de-tafel

De tafel waar we op aan konden schuiven. De boekenleggers, leesfragmenten en boekenkranten lagen al gereed. Ook kregen we een lekker bakje thee erbij!

Na een beetje kennis gemaakt te hebben met de anderen aan tafel, kwam Marieke erbij zitten. De man van de boekhandel ging naast haar zitten en hield een soort interview met haar. Hij had het boek gelezen en kon echt inhoudelijke vragen stellen.

Marieke was erg open en uitgebreid in haar antwoorden. Zo super tof! Ik vond het vooral erg leuk om te horen hoe ze haar boek in Amerika heeft weten te publiceren. Ze had daar een speciale agent voor nodig. Ook heeft ze al meerdere andere boeken geprobeerd te laten publiceren daar, maar die kwamen niet door “de keuring” heen. Maar in This is where it ends, hoe het boek in het Engels heet, zagen ze wel potentie. Het boek is daar inmiddels echt huge, New York Times Bestseller en geliefd onder vele mensen. Ze zegt zelf weinig te merken van hoe groots het daar is, omdat ze gewoon hier in Nederland woont. Er zit toch een hele oceaan tussen! Ze houdt contact met haar Amerikaanse lezers door middel van Social Media en haar Amerikaanse uitgever. Zo komt ze bijvoorbeeld aan bloginterviews en geeft ze lezingen via Skype aan scholen. Binnenkort vertrekt ze weer naar Amerika voor een soort tour. Ze is erg benieuwd hoe dat zal zijn.

Marieke is ook groot voorstander van diversiteit in boeken. Ze vindt dat iedereen zich in een personage van een boek moet kunnen verplaatsen. Lezen is voor iedereen! Niet alleen doorsnee blank, hetero, middenstand etc. Dat is ook de reden waarom ze onder andere lesbiennes en Latino’s in haar boek een rol heeft laten spelen. Ze wilde een zo realistisch mogelijk beeld van een Amerikaanse High School geven en daarin is natuurlijk niet iedereen hetzelfde! Ik vond het wel sneu om te horen dat ze juist hierdoor kritiek heeft gekregen op haar boek. Er waren mensen die het bijvoorbeeld niet konden accepteren dat er over homoseksualiteit werd gesproken in haar Young Adult boek. “Het zou een slecht voorbeeld zijn voor jongeren en walgelijk”. Jammer om te horen dat er helaas nog zo veel homofobie heerst.

Ik vroeg me af waarom ze haar boek niet zelf vertaald had en dat was ook een vraag die de boekhandellaar haar zelf ook stelde. Ze vertelde dat ze al 10 jaar in het Engels schrijft en zich daarin heeft gespecialiseerd. Daar weet ze de fijne kneepjes van. In het Nederlands zijn haar “gereedschappen” daarin een stuk botter. “Vertalen is echt een vak” zei ze, dus vandaar dat iemand anders, Ineke van Bronswijk, haar boek heeft vertaald. Overigens is ze in het Engels gaan schrijven, omdat ze veel Engelse vrienden heeft, die ook graag haar boeken wilden lezen. Tegenwoordig leest ze voornamelijk alleen Engelse boeken.

met-marieke-nijkamp

Ik samen met Marieke Nijkamp

Ik vroeg me ook af hoe ze een boek van meer dan 300 pagina’s, heeft kunnen schrijven met een tijdsspanne van iets minder dan een uur. Daarnaast vroeg ik me af of ze, doordat het verhaal zo spannend is, zelf ook sneller ging schrijven. Ze vertelde dat ze een tijdschema had gemaakt, waarin precies beschreven werd welke gebeurtenissen op welk tijdstip zich afspeelden. Zo hield ze een overzicht bij. Ook zei ze dat ze daardoor ook sneller ging schrijven, zodat ze eerder bij die ene spannende scene zou komen die erop volgde. Verder vertelde ze dat ze tijdens het schrijven ook erg veel gehuild heeft. De gebeurtenissen grepen haar aan, onder andere omdat het gebeurtenissen zijn die helaas echt gebeuren.

De komende tijd zal Marieke echt niet stil gaan zitten. Ze is bezig met een volgend boek, tevens een YA thriller, over een meisje dat terug gaat naar haar geboortestad in Alaska. Daar probeert ze uit te vinden of haar beste vriendin zelfmoord gepleegd heeft, of dat ze juist is vermoord. Dit boek staat echt nog in zijn kinderschoenen, maar ik kijk er alvast naar uit! Ook zijn o.a. de Spaanse en Duitse vertalingen van 54 minuten op dit moment in de maak, en zijn er plannen om het boek in nog meer andere talen uit te geven. Verder reist ze, zoals ik al eerder zei, binnenkort weer naar de VS om events te bezoeken.

Ik vond het hele evenement echt super leuk! We waren maar met zo’n acht mensen en dat maakte de setting erg persoonlijk. Het was echt een gezellig theekransje zo. En ze is echt zo lief en open! Heel tof. Ik ben blij dat ik naar het evenement ben gegaan, want ik had het niet willen missen 😀

54-minuten-gesigneerd

Mijn gesigneerde exemplaar van 54 minuten. Kijk dan hoe lief haar paraaf is! Het lijkt net een hartje.

Heb jij 54 minuten al gelezen?