De eerste paar hoofdstukken in een boek draaien vaak om het leren kennen van de karakters in het boek. Waar houden ze van en waarvan juist niet? Wat doen ze in hun vrije tijd en wat is hun persoonlijkheid? Juist in deze hoofdstukken valt mij vaak iets op: hoeveel de personages van lezen houden.

Het is een fenomeen welke ik al vaak voorbij heb zien komen. Het hoofdpersonage pakt er een boek bij en legt uit dat hij of zij graag leest. Ze lezen thuis, op school, in de trein etc. Allemaal gewoontes die wij, als lezer, ook hebben. Toevallig? Nee, dit heeft namelijk een reden!

“Ik at en las mijn boek, een bepaald soort fantasyroman waar ik stiekem dol op was. Dat was wat ik het liefste deed: eten en lezen. Dan hield de wereld gewoon een tijdje zijn mond.” – Uit: De Graces van Laure Eve

Buddy Tegenbosch, auteur van het boek Oog om oog, vertelde ooit bij een auteursbezoek dat het belangrijk is om je als lezer te kunnen identificeren met het hoofdkarakter van het boek. Dit karakter is meestal niet heel excentriek. Het is vaak een algemeen beeld van iemand, zonder al te bijzondere karaktertrekken. Het hoofdpersonage is degene waar je als lezer je mee in zou moeten kunnen leven. Je leest het verhaal immers vanuit zijn perspectief (tenminste, wanneer het een ik-vertelsituatie is). Bijfiguren kunnen daarentegen wel heel ‘apart’ zijn. Dat is ook de reden dat Buddy kon uitpakken met de vriend van Jaap-Jan: Scrabble. Scrabble is een personage waar mensen zich minder snel mee zullen identificeren, omdat hij zo uniek is. Daarom zou het ook lastig zijn een personage met Scrabble’s karakter als hoofdpersonage te gebruiken. Omdat je als lezer graag leest, is het dus makkelijk om je in te leven met het hoofdpersonage wanneer deze ook graag leest. Je weet immers hoe leuk het is om te doen.

“Valentijn duikt in zijn boek en sluit zich af van de rest van de wereld. Terwijl hij avonturen beleefd in Krondor, stroomt de bus langzaam vol. ‘Help! Zoek dekking!’ Valentijn kijkt verstoord op. Driss weer. Hoe verrassend. ‘Een boek!’ roept hij. ‘Help! Help!’ Hij deinst achteruit alsof hij wordt aangevallen door een giftige slang.” – Uit: 2C van Mirjam Mous

Ik snap waarom auteurs dit doen, maar toch vind ik dit een beetje jammer. Lezen is namelijk vaak niet de enige hobby die lezers hebben. Ook weet ik al hoe het is om te lezen, dus dat geeft mij weinig nieuws te leren. Wat mij juist leuk lijkt, is ook een keertje andere hobby’s bij een hoofdpersonage te zien. Ik zou het bijvoorbeeld super interessant vinden om te lezen over hoe het is om te duiken, te surfen, spulletjes te verzamelen, honden te trainen, bloemen te schikken, te basketballen etcetera, etcetera. Er zijn zoveel mogelijkheden voor karakters om te doen!

Hoofdpersonages lezen dus zodat jij je als lezer kan identificeren met dit personage. Ik zou echter wat meer diversiteit hierin willen zien. Er zijn al boeken waarin dit gebeurt, zoals in Sterrenstof waarbij Henry graag artikelen schrijft, en Hof van Doorns en Rozen waarbij Feyre niet eens kán lezen, maar juist graag schildert. Ik hoop dat ik dit meer zal gaan zien in boeken! 😀


Welke hobby’s zouden jullie graag bij hoofdpersonages willen zien?