Titel: Dit laaiende vuur
Originele titel: This Raging Light
Auteur: Estelle Laure
Vertaler: Esther Ottens
Uitgeverij: Querido
Genre: Young Adult, Contemporary
Aantal bladzijdes: 228
Waardering: 2,5 ster

Goodreads

Als haar moeder verdwijnt staat de 17 jarige Lucille er plotseling alleen voor. Ze moet voor haar kleine zusje zorgen, een bijbaan nemen om de rekeningen te kunnen betalen, huiswerk doen en het huishouden…

Op het moment dat alles om haar heen uit elkaar valt, wordt Lucille hartstochtelijk verliefd. En dan uitgerekend op degene op wie ze niet verliefd mág worden.

Jeej, ik mocht weer een boek in ontvangst nemen voor de 7Days Reading Challenge. Ik won Dit laaiende vuur bij de winactie voor het novemberboek. Het boek heeft een prachtige cover, dus het boek zou erg mooi in mijn boekenkast staan. Of ik de binnenkant net zo mooi vond? Dat lees je hier!

Ik had vrij hoge verwachtingen van dit boek. Ik heb eigenlijk weinig negatieve reacties gezien op dit boek. Ik dacht daarom ook dat ik het wel leuk zou vinden. Toch viel het boek mij tegen.

Ik vond het boek namelijk erg verwarrend. Ik had heel erg het gevoel dat ik informatie miste tijdens het lezen. De conversaties die de personages voerden gingen van hot naar her. Ik miste bij zoveel gesprekken de context en kreeg het gevoel dat ik ergens overheen gelezen had. Ik heb een aantal keer opnieuw de tekst gelezen, maar kon er niet veel meer van maken. Jammer, want hierdoor kwamen de conversaties veel slechter bij me binnen. Ook had ik het gevoel dat de gebeurtenissen in het boek vrij willekeurig waren. Een beetje van: “Oh.. er gebeurt al een tijdje niet zoveel bijzonders, laat ik er van de één op de andere zin opeens een random plottwist ingooien.” Ja leuk, nog meer verwarring. Ik vond de gebeurtenissen onsamenhangend met de rest van het verhaal. En dan heb ik het nog niet eens over het einde…

Ik had vrij weinig met de personages. Digby vond ik maar een vreemde jongen. Ik wil niks spoileren, maar ik keur zijn gedrag af. Net als dat van Lucille op bepaalde momenten. Ze was voor mijn gevoel heel impulsief en snel geprikkeld. En dat snel geprikkelde, misschien is dat iets wat ik wel had begrepen wanneer ik meer achtergrondinformatie had gehad. Doordat je andere personages nauwelijks leerde kennen, snapte ik soms niet waarom ze zo snel op ze begon te kibbelen, terwijl ze voor mijn gevoel niks fout deden. Dit had ik misschien, vanuit haar kant, beter begrepen wanneer er meer bekend zou worden over haar verleden met deze karakters.

Wren heeft al die tijd niet gehuild, niet één keer. Hoe vaak heeft ze een lach op haar gezicht geplakt, en waarom doen we allemaal zo hard alsof het goed gaat als het helemaal niet goed gaat?

Iets wat ik wel erg goed van dit boek vond, was de relatie van Lucille met haar zusje Wren. Ze zitten samen natuurlijk in een hele benarde situatie. Ouders allebei spoorloos en niemand die hier iets vanaf mag weten. Ze hebben het niet makkelijk, maar ze steunen elkaar door dik en dun. Zo’n relatie is erg bijzonder, en ze handelden erg volwassen voor hun jonge leeftijd. Bovendien is het onderwerp wat in dit boek behandeld wordt ook erg belangrijk. Dat alles huisje boompje beestje is, is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Mensen kunnen een groot masker voorhouden zodat je niet het echte verhaal achter ze ziet.

Dit laaiende vuur vertelt een heftig verhaal, welke ik soms enigszins verwarrend vond. Zusterliefde komt erg sterk in dit verhaal naar voren. Een masker voorhouden is soms niet de beste oplossing voor je problemen…


Doe jij ook mee met de 7Days Reading Challenge en ga je de challenge halen denk je?