Titel: Hallo, tot ziens en alles daartussen
Originele titel: Hello, Goodbye and everything in between
Auteur: Jennifer E. Smith
Vertaler: Lia Belt
Uitgeverij: De Fontein
Genre: Young Adult, Contemporary
Aantal bladzijdes: 166 (ebook versie)
Waardering: 4 sterren

Goodreads

Clare maakt áltijd lijstjes. En vanavond komt het erop aan: de laatste avond met Aiden voordat ze op kamers gaan, ver weg van elkaar. De grote vraag is: kunnen ze er maar beter een punt achter zetten, of kiezen ze voor een ingewikkelde langeafstandsrelatie?

Om dat uit te vogelen heeft Clare een lijstje gemaakt dat hen langs alle bijzondere plekken van hun tijd samen moet brengen. Wordt het een tot ziens voor altijd of alleen voor nu? In twaalf uur kan er een hoop gebeuren.

Ik moet eerlijk zeggen, dat ik geen idee had waar het boek over ging toen ik eraan begon. Dit boek is uitgekozen voor de 7Days Reading Challenge en ik kon het ebook goedkoop krijgen op Bol.com. Verder vond ik de kaft er erg vrolijk uitzien. Ik was daarom ook onaangenaam verrast toen het een boek bleek te zijn dat gaat over het uitmaken en afscheid nemen van je vriend(in). Hmm… hallo rotgevoel! Maar de schrijfstijl was wel heel mooi.

Ik was me erg aan het irriteren aan het karakter van Clare. Ze kwam me zo pessimistisch over. In haar ogen is het echt onmogelijk een langeafstandsrelatie te onderhouden, laat staan bij je “high school sweetheart” te blijven. Ik kreeg er zo’n naar gevoel van, omdat ik eigenlijk een beetje in hetzelfde schuitje zit. Mijn vriend werkt bij de marine en is doordeweeks dus sowieso weg en heeft af en toe wat langere vaarperiodes. En dit gaat tussen ons gewoon prima! Maar dit boek geeft de indruk dat langeafstandsrelaties gewoon onmogelijk zijn. Ik snap haar gedachten wel. Want je wilt elkaar de kans geven een eigen leven op te bouwen en nieuwe vrienden te maken. Niet constant maar naar elkaar hunkeren. Maar uit mijn ervaring is het lastig, maar zeker niet onmogelijk.

De waarheid is dat ze nog steeds wacht tot haar hart het besluit bijbeent dat haar hoofd al heeft genomen. Maar ze heeft niet veel tijd meer.

Het boek heeft een best wel deprimerende ondertoon. Ze struggelen namelijk of ze het wel of niet uit willen maken. De gevoelens die Aiden en Clare voelen, zijn ontzettend goed beschreven. Zo goed zelfs, dat ik zelf echt het gevoel van een gebroken hart voelde. Ik leefde me dus erg goed met de personages in. Ergens was ik wel blij dat het boek zo dun is, want zo werd ik snel “uit mijn lijden verlost”.

‘Je doet net alsof het een bom is,’ zegt hij. ‘Je doet net alsof wij een bom zijn.’
‘Misschien zijn we dat ook wel.’

Wat ik ook erg leuk vond om te lezen in dit boek, is de indruk die je krijgt over het Amerikaanse universiteitssysteem. Hier ben ik bijvoorbeeld gewend dat je je studierichting kiest zodra je naar het HBO gaat. Je wordt zo goed als altijd aangenomen op je school naar keuze en de afstanden zijn gewoon goed te overbruggen. Amerika is natuurlijk enorm! En dat merkte je goed in dit boek. Aiden gaat studeren in Californië en Clare bij de westkust in de buurt. Ze moeten toelatingsbrieven schrijven om aangenomen te worden en hun hoofdvak kiezen ze pas later. Dit vond ik wel interessant om te lezen.

Want stel dat haar hart niet toegerust is voor dit soort afstanden? Stel dat het net een radio is: helder en duidelijk van dichtbij, maar gedempt en vol ruis van een afstand?

Verder is de vormgeving, zelfs van het ebook, erg mooi. Bij elk hoofdstuk is de hoofdstuktitel versiert met doodles, welke erg goed passen bij de kaft van het boek. Zo was het dus een plezier voor het oog.

Dit is een boek wat je niet moet gaan lezen als je met een gebroken hart zit, of als je voor een half jaar naar het buitenland gaat om te studeren. Dit prachtig geschreven boek geeft je het gevoel van een gebroken hart. Ik ben toe een een feelgood nu!


Is op kamers gaan voor jou een reden om uit elkaar te gaan?