Titel: De Appeltaart van Hoop
Originele titel: The Appletart of Hope
Auteur: Sarah Moore Fitzgerald
Uitgever: Van Goor
Genre: Jeugdboek, Contemporary
Aantal bladzijdes: 204
Waardering: 5 sterren

Goodreads


Oscar Dunleavy bakt de meest perfecte appeltaarten ter wereld. Nu wordt hij vermist en vermoed wordt dat hij dood is. Niemand lijkt zich daarover te verbazen, behalve Oscars beste vriendin Meg en zijn broertje Stevie. Zij zijn vastbesloten om te ontdekken wat er met hem is gebeurd. Is Oscar nog in leven? Is er nog een stukje hoop?

Ik doe mee met de Hebban 7Days Reading Challenge. Voor elke maand van 2016 wordt er een boek uitgekozen. De Appeltaart van Hoop is geselecteerd als boek voor de maand april en ik was één van de gelukkige winnaars van de giveaway!

Oscar en Meg zijn elkaars buren en zijn beste vrienden. Ze kletsen elke dag vanuit hun ramen met elkaar, hebben veel met elkaar meegemaakt en ze kennen elkaar door en door. Megs verdriet is dan ook groot wanneer haar ouders besluiten om voor een half jaar naar Nieuw-Zeeland te verhuizen. Oscar bakt een appeltaart voor Meg, waardoor ze het uiteindelijk toch goed vindt om naar Nieuw-Zeeland te verhuizen, en vertrekt. Meg en Oscar hadden elkaar beloofd elkaar elke dag te schrijven, en wanneer er een nieuw meisje in het huis van Meg komt te wonen, vertelt hij het meteen aan Meg. Het lijkt allemaal perfect te gaan, maar blijft dat altijd zo?

Paloma is het nieuwe buurmeisje van Oscar. Ze is knap, populair en, wanneer je haar beter leert kennen, een erg venijnig meisje dat, wanneer ze niet krijg wat ze wil, nare streken uithaalt. Oscar is te naïef om dit in te zien en valt regelrecht in haar val. Hij raakt depressief, zo erg zelfs dat hij geen andere uitweg ziet dan zelfmoord. Toen Meg te horen kreeg dat Oscar vermist was, keerde ze meteen terug naar huis. Ze gelooft niet dat hij écht dood is en gaat op zoek naar antwoorden.

‘Hoop is nooit verwoestend. Hoop is datgene wat je op de been houdt.’ Ik meende het echt. Je hebt hoop nodig, net zoals je zuurstof nodig hebt en water moet drinken. Zonder hoop kan iedereen zich net zo goed meteen van de pier laten vallen, het troebele zeewater in. – Meg (p. 143)

De personages leer je goed kennen, waardoor je je erg goed in kon leven in de karakters. Je leest het boek namelijk vanuit twee perspectieven. Die van Meg en die van Oscar. Ik snapte de acties en de frustraties van de hoofdkarakters wel. Ik leefde zo met ze mee, dat ik ’s nachts zelfs droomde dat ik ruzie kreeg met één van de karakters uit het boek, Paloma, omdat ik haar nogal een kreng vond. Voortaan even twee keer nadenken voordat ik een boek lees voor het slapen gaan. Maar ja, het boek is ook zo lastig weg te leggen…

Lezen op een lege maag is ook geen aanrader. De bijzondere appeltaarten die Oscar bakt worden zo gedetailleerd besproken, dat je zelf ook ontzettend veel trek krijgt in een stukje appeltaart. Ik vond het zo’n ontroerend verhaal dat de appeltaarten van Oscar anderen een positieve kijk op de wereld konden geven. En ergens is dat natuurlijk ook zo, want je voelt je toch soort van gelukkig wanneer je een heerlijk stuk eten opeet. Vooral wanneer je die zomaar gekregen hebt iemand, zonder dat diegene er iets voor terug wilt.

‘Ik kan het niet uitstaan dat ik hoogstwaarschijnlijk mijn oma gedood heb, ook al zei iedereen van niet… Maar aan de andere kant is het wel weer een geruststellende gedachte dat haar laatste momenten zijn gezoet door bruine suiker, specerijen en de smaak van perfect gebakken appels.’ – Oscar (p. 143)

Leuke details in het boek zijn onder andere de vele doodles in het boek van stukjes appeltaart, de zee en envelopjes. Ook is het boek niet opgedeeld in hoofdstukken, maar in “stukjes appeltaart”. Deze details, in combinatie met het relatief grote lettertype, werken mee aan het besef dat je een jeugdboek leest. Dat betekent niet dat dit boek alleen voor kinderen is. Ik vind het juist een boek dat alle leeftijden aan zou kunnen spreken.

De Appeltaart van Hoop is een ontroerend boek, welke ik iedereen aan kan raden! Het is een boek over vriendschap, depressie, hoop en liefde. En natuurlijk overheerlijke appeltaart!

Aan wie zou jij een appeltaart van hoop willen geven?


Volg mijn blog op bloglovin om geen enkele update te missen!